Winnares schrijfwedstrijd

Facebooktwitterpinterestlinkedin

De winnares van de nachtmerrie-schrijfwedstrijd is Marin Winters uit Harlingen!

Marins lerares Nederlands Sanne de Vries had vorig jaar mijn wedstrijd als schrijfopdracht gebruikt. Ze had over de wedstrijd gelezen in de nieuwsbrief van Plot26. Plot 26 is een mooie lesmethode ontwikkeld door educatieve uitgeverij Blink. Mijn wedstrijd was door redacteur/docente Nederlands Caroline Wisse-Weldam opgepikt en beschreven in de nieuwsbrief. Zowel mijn uitgeverij De Fontein als Caroline stuurden mij wedstrijd-inzendingen toe. Van sommige lezers kreeg ik zelf de inzendingen per mail. Uit alle inzendingen koos ik de winnende. Het was nog moeilijk om een keuze te maken; Alle nachtmerries waren stuk voor stuk creatief en fantasievol beschreven.

Maar die ene, die van Marin dus, die sprong eruit. Ik was onder de indruk van de manier waarop de nachtmerrie was beschreven. Ze sprak de lezer (jij) direct aan en dat zorgde er voor dat ik meteen die enge droom ingesleurd werd. Het ritme van de tekst was apart, mooi, het las bijna als een gedicht. Daarnaast kon ik me goed inleven in de angst die Marin beschreef. En wat het extra bijzonder maakte… het was net alsof mijn personage Marins tekst uitsprak. Alsof het exact de gedachten van dit personage waren. Marins tekst sloot perfect aan op die van mij. Mooier kon het niet. Maandenlang wist ik dus dat Marin de wedstrijd had gewonnen, maar ik wist niet wie ze was en hoe ze eruit zag.

Afgelopen woensdag zocht ik haar op het RSG Simon Vestdijk op, om het goede nieuws te brengen en mijn jeugdthriller Moordspel te overhandigen. Ik vond het erg spannend om het aan haar te vertellen. Tijdens de treinreis door het Friese landschap telde ik de schapen en vroeg me af hoe Marin zou reageren. Zou ze het echt wel leuk vinden, haar naam en nachtmerrie in mijn boek? Zou ze het wel leuk vinden, om haar tekst, hier en daar wat bewerkt terug te lezen? Ik had een paar zinnen geschrapt, aangepast en toegevoegd zodat het echt onderdeel werd van mijn verhaal.

Toen ik Marin vertelde dat zij gewonnen had, keek ze blij verrast. Ze zei niet meteen iets. Of was wat een minuut leek te duren maar een seconde? ‘Wat vind je ervan? Hoe vind je het?… Hoe…’ (Dimmen Cis, dacht ik)

Gelukkig reageerde ze enthousiast. Ze vond het cool, zei ze. In de klas las ik haar hoofdstuk voor.

Nadat ik haar Moordspel en bloemen had gegeven, vertelde ik de klas over de nieuwe schrijfwedstrijd. Ik las hem voor en een meisje stak meteen erna haar vinger op. ‘Ik wil ook meedoen,’ zei ze.

Sanne de Vries gaat de volgende wedstrijd weer als schrijfopdracht gebruiken. Op deze site kun je schrijftips vinden. En in Moordspel lees je dus wat de nieuwe wedstrijd inhoudt. Ik hoop weer op vele inzendingen. De eerste paar zijn al binnen!

Marin Winter won de schrijfwedstrijd uit 2015.

Marin Winter won de schrijfwedstrijd uit 2015.

Ik vertel aan Marin Winter dat ze de schrijfwedstrijd won.

Ik vertel aan Marin Winter dat ze de schrijfwedstrijd won.

Docent Nederlands Sanne de Vries, ik, winnares Marin Winter

Docent Nederlands Sanne de Vries, ik, winnares Marin Winter

img_4547

Op weg naar RSG Simon Vestdijk om Moordspel te overhandigen

Op weg naar RSG Simon Vestdijk om Moordspel te overhandigen.

 

 

 

Derde jeugdthriller-in-wording & inzendingen nachtmerrie-wedstrijd

Facebooktwitterpinterestlinkedin

Het nieuwe jaar is net gestart en de bezem is door het huis gehaald. Een leeg hoofd en een opgeruimd digitaal bureaublad  (lees: alle icoontjes gerangschikt op soort) helpen me om mijn eigen nieuwjaarsduik te maken. Niet in zee, zo stoer was ik niet op 1 januari. Maar omdat mijn derde jeugdthriller-in-wording in mijn hoofd al geschreven is, sta ik te trappelen van ongeduld om na een propvolle decembermaand oogkleppen op te zetten en weer echte schrijfmeters te maken.

Er zijn auteurs die maar een of twee uur op een dag schrijven. Voor mij werkt dat niet goed. Na een uur schrijven raak ik op dreef en wil ik de geschreven tekst meteen scherper krijgen. Herschrijven, en nog een keer herschrijven. Net zo lang tot er geen overbodig woord meer in staat. Klopt de spanningsopbouw binnen het hoofdstuk? Zwabberen de dialogen niet te veel?

De dag erna loop ik er weer doorheen, als het ware met een vergrootglas. Ik struikel over zinnen die ik de dag ervoor schreef, zie dat sommige reacties van mijn hoofdpersoon Robin behoorlijk slap zijn. Alsnog laat ik Robin zwoegen en balen. Een schoolleraar vernedert haar stelselmatig en ze wordt steeds razender. Tot ze overkookt van woede. Ik lees hardop de aanpassingen aan mezelf voor en begin aan het volgende hoofdstuk. Zeiknat van de regen raakt ze in het bos de weg kwijt. Ik probeer net vanuit de ogen van Robin naar het bospad te kijken, en ik probeer te denken zoals zij… ‘Waar ben ik, waar is mijn kompas, doet mijn mobieltje het? Wat schiet daar weg achter die boom?’ …als ik achter me iemand hoor roepen. ‘Mama, wat eten we?’ Even omschakelen.

‘S avonds laat duik ik weer achter mijn laptop. Het is winter, onder mijn voeten ligt een warme kruik. Iemand vertelde me dat er snowboots zijn met electrische kacheltjes erin. Ik zag toen een hele skihut in die wollige laarzen voor me. Over beelden gesproken, ik heb prachtig beschreven nachtmerries via mail gekregen van jongens en meiden die meedoen aan de nachtmerrie-wedstrijd. Deze wedstrijd schreef ik vorig jaar uit. Hij stond vermeld in mijn tweede jeugdthriller VAL.

Ook Plot26, een lesmethode Nederlands, maakte in haar nieuwsbrief melding van de nachtmerrie-wedstrijd en docente Nederlands Caroline Wisse-Weldam ontwikkelde er zelfs een les over. Leerkrachten gingen enthousiast met hun leerlingen aan de slag en de resultaten zijn geweldig. Wat een mooi uitgewerkte nachtmerries!

Binnen nu en een paar weken kies ik er een uit die ik zal gebruiken in mijn nieuwste jeugdthriller. De winnaar komt met naam in het colofon en krijgt mijn boek.

Ik ken niemand van de deelnemers, maar ik ben erg trots op ze. Schrijvers in de dop…

Het wordt nog lastig om de nachtmerrie te kiezen die ik het beste kan gebruiken voor dit verhaal. Sommige zijn tot in detail griezelig, andere subtiel, maar prachtig beschreven. Er is er een bij die las als een gedicht.

Je zou het misschien niet zeggen over nachtmerries, maar het lezen van de inzendingen ontroerde me. Ik zag hoeveel aandacht de jongens en meiden hadden besteed om iets heel spannends te schrijven, om er iets moois van te maken en om hun diepste angsten op te schrijven, treffend en creatief… Het is niet niks om je angsten op te schrijven, laat staan een verhaal te schrijven dat gelezen wordt door anderen. Gelezen door iemand die ze niet kennen. Het liefst had ik meerdere ingezonden nachtmerries gebruikt in dit verhaal, maar hoofdpersoon Robin heeft het al moeilijk genoeg. En ze moet door, ze heeft haast, ze heeft nauwelijks tijd om in slaap te vallen.

 

Weltrusten.

nachtmerrie-wedstrijd

Facebooktwitterpinterestlinkedin
Wil jij jouw nachtmerrie of grootste angst teruglezen in een spannend verhaal? Denk mee voor mijn volgende jeugdthriller!

Met de spannendste of griezeligste nachtmerrie ga ik aan de slag, en over een jaar lees jij misschien wel een superspannend boek waarin die enge nachtmerrie voorkomt die jij laatst had! Als ik jouw nachtmerrie kies, win je het gesigneerde boek, en jouw naam komt natuurlijk in het colofon.
Wat moet je doen?
Stuur  een mailtje aan promotie@uitgeverijdefontein.nl met als onderwerp ‘nachtmerrie-wedstrijd’, waarin je in maximaal 400 woorden jouw nachtmerrie of grootste angst beschrijft.
De wedstrijd loopt tot en met 31 oktober 2015.