Schoolbezoek in Enschede, met plotpoints en een onverwachte twist

Facebooktwitterpinterestlinkedin

Lezing Stedelijk Lyceum in Enschede.

Elke klas is anders en iedere klas/leerling heeft een eigen verhaal. Dat maakt een ontmoeting op scholen iedere keer weer speciaal.
Gister bereidde ik quizvragen voor. Ik schrapte die over plotpoints. Misschien te abstract voor de leerlingen, dacht ik. Maar vandaag begon tot mijn grote verrassing een jongen uit de 3e zelf over plotpoints. Samen hebben we die aan de klas uitgelegd.
Ik schrijf fictieverhalen en vertel wat daarin uit mijn eigen leven afkomstig is. Na afloop van een lezing komen leerlingen weleens naar me toe om iets over hun leven te vertellen.
Dat vind ik altijd bijzonder. Sommige dingen die ze vertellen zijn heftig, bv als het gaat over gemis of over iemand die overleden is. Soms ben ik blij verrast, soms ontroerd, bedroefd. Vandaag allebei. Een dag die ik niet snel zal vergeten.

tekstanalyse bij Verdoofd Ik lees voor, leerlingen lezen mee.

tekstanalyse bij Verdoofd
Ik lees voor, leerlingen lezen mee.

Plotpoints in Moordspel

Plotpoints in Moordspel

Quiz!

Boekquiz!

 

IMG_6085

IMG_6089 IMG_6073

Samen voorlezen in groep 8

Facebooktwitterpinterestlinkedin

Vandaag hield Joeki haar boekbespreking over Val. Ze had niemand in haar klas verteld dat ik langs zou komen. Ik stormde bij groep 8A binnen en om beurten lazen Joeki en ik voor. Trots dat ik was op haar! Ze werkte met een beamer, had mij vantevoren vragen opgestuurd, interviewde me na het voorlezen en gaf me na afloop een hand en een heerlijke reep pure chocola met amandelen die ik nu ga opeten. Dank je wel Joeki!

Boekbespreking Val in groep 8

Moordspel, lezingen en sting like a bee…

Facebooktwitterpinterestlinkedin

In maart en april werkte ik aan de laatste hoofdstukken van m’n nieuwste jeugdthriller Moordspel. Ik gaf in deze periode een aantal lezingen op middelbare scholen en kon dus meteen wat tekst waar ik over twijfelde uittesten. Hoewel ik zelf als leerling nooit graag een boekbespreking hield, heb ik er nu op scholen veel plezier in om over boeken te praten. Een lezing geeft de kans om echt in contact te treden met degenen voor wie je schrijft. Zo kon ik vragen of ze met me wilden meedenken over de titel van een volgend boek. En ik kon een paar leerlingen interviewen voor het volgende verhaal. Ik heb een hoofdpersoon in gedachten die een bepaalde sport uitoefent. Een aantal meisjes uit het publiek deden aan dezelfde sport.

‘Waarom koos je voor deze sport?’ vroeg ik. Ik vermoedde dat ze zou zeggen: ‘O, omdat het gaaf is, stoer, snel enz…’

Het eerste sportmeisje haalde haar schouders op en antwoordde: ‘O, moest van mijn moeder.’

‘Helpt het om je kwaad te maken als je die sport uitoefent?’ vroeg ik.

‘Nee hoor. Je moet je juist concentreren en rustig blijven,’ antwoordde het meisje. ‘En altijd je tegenstander in de ogen blijven kijken,’ zei het andere meisje.

Na de lezing drentelden een paar jongens en meiden op me af. Ze hadden een titel bedacht voor mijn volgende boek. Eigenlijk kwam de titel van een van de jongens, maar hij durfde het niet te zeggen, dus zei een van de meisjes het voor hem.

Toen ze weg waren, holde het eerste sportmeisje op me af. Ze mopperde over een van die jongens omdat hij altijd zo stom doet tegen haar. ‘Misschien vindt hij je dan wel leuk, als ie zo doet…’ probeerde ik. Maar dat kon ze zich niet voorstellen. En die jongens waren nou eenmaal stom. Allemaal best wel. Vlug vertelde ze nog allerlei leuke details over haar sport. Dit moest ik niet vergeten en dat ook niet… en… Ze keek op de klok. ‘Ik moet naar huis!’ zei ze verschrikt. Ze trok haar rugzak op haar rug en toen rende ze weer weg. Over haar schouder riep ze: ‘Veel succes met uw volgende boek mevrouw!’

Net als bij Verdoofd en Val, vond ik het ook bij Moordspel weer onwerkelijk om de laatste zin te schrijven. Het was op 29 april, middenin de nacht, op Ibiza. Deze maand zet ik de laatste punten op de i. En dan duik ik weer in een nieuw avontuurlijk verhaal. Ik kan haast niet wachten.

Soms zoek ik naar treffende quotes die passen bij mijn verhalen, om alvast in de ‘spirit’ te komen. Voor het volgende verhaal vond ik deze quote van een beroemd oud-bokser toepasselijk:

‘Float like a butterfly, sting like a bee.’

-Muhammad Ali

 

FullSizeRender

IMG_3892IMG_4076

 

Lezing SG BogermanIMG_6942

 

 

 

 

 

 

 

 

Derde jeugdthriller-in-wording & inzendingen nachtmerrie-wedstrijd

Facebooktwitterpinterestlinkedin

Het nieuwe jaar is net gestart en de bezem is door het huis gehaald. Een leeg hoofd en een opgeruimd digitaal bureaublad  (lees: alle icoontjes gerangschikt op soort) helpen me om mijn eigen nieuwjaarsduik te maken. Niet in zee, zo stoer was ik niet op 1 januari. Maar omdat mijn derde jeugdthriller-in-wording in mijn hoofd al geschreven is, sta ik te trappelen van ongeduld om na een propvolle decembermaand oogkleppen op te zetten en weer echte schrijfmeters te maken.

Er zijn auteurs die maar een of twee uur op een dag schrijven. Voor mij werkt dat niet goed. Na een uur schrijven raak ik op dreef en wil ik de geschreven tekst meteen scherper krijgen. Herschrijven, en nog een keer herschrijven. Net zo lang tot er geen overbodig woord meer in staat. Klopt de spanningsopbouw binnen het hoofdstuk? Zwabberen de dialogen niet te veel?

De dag erna loop ik er weer doorheen, als het ware met een vergrootglas. Ik struikel over zinnen die ik de dag ervoor schreef, zie dat sommige reacties van mijn hoofdpersoon Robin behoorlijk slap zijn. Alsnog laat ik Robin zwoegen en balen. Een schoolleraar vernedert haar stelselmatig en ze wordt steeds razender. Tot ze overkookt van woede. Ik lees hardop de aanpassingen aan mezelf voor en begin aan het volgende hoofdstuk. Zeiknat van de regen raakt ze in het bos de weg kwijt. Ik probeer net vanuit de ogen van Robin naar het bospad te kijken, en ik probeer te denken zoals zij… ‘Waar ben ik, waar is mijn kompas, doet mijn mobieltje het? Wat schiet daar weg achter die boom?’ …als ik achter me iemand hoor roepen. ‘Mama, wat eten we?’ Even omschakelen.

‘S avonds laat duik ik weer achter mijn laptop. Het is winter, onder mijn voeten ligt een warme kruik. Iemand vertelde me dat er snowboots zijn met electrische kacheltjes erin. Ik zag toen een hele skihut in die wollige laarzen voor me. Over beelden gesproken, ik heb prachtig beschreven nachtmerries via mail gekregen van jongens en meiden die meedoen aan de nachtmerrie-wedstrijd. Deze wedstrijd schreef ik vorig jaar uit. Hij stond vermeld in mijn tweede jeugdthriller VAL.

Ook Plot26, een lesmethode Nederlands, maakte in haar nieuwsbrief melding van de nachtmerrie-wedstrijd en docente Nederlands Caroline Wisse-Weldam ontwikkelde er zelfs een les over. Leerkrachten gingen enthousiast met hun leerlingen aan de slag en de resultaten zijn geweldig. Wat een mooi uitgewerkte nachtmerries!

Binnen nu en een paar weken kies ik er een uit die ik zal gebruiken in mijn nieuwste jeugdthriller. De winnaar komt met naam in het colofon en krijgt mijn boek.

Ik ken niemand van de deelnemers, maar ik ben erg trots op ze. Schrijvers in de dop…

Het wordt nog lastig om de nachtmerrie te kiezen die ik het beste kan gebruiken voor dit verhaal. Sommige zijn tot in detail griezelig, andere subtiel, maar prachtig beschreven. Er is er een bij die las als een gedicht.

Je zou het misschien niet zeggen over nachtmerries, maar het lezen van de inzendingen ontroerde me. Ik zag hoeveel aandacht de jongens en meiden hadden besteed om iets heel spannends te schrijven, om er iets moois van te maken en om hun diepste angsten op te schrijven, treffend en creatief… Het is niet niks om je angsten op te schrijven, laat staan een verhaal te schrijven dat gelezen wordt door anderen. Gelezen door iemand die ze niet kennen. Het liefst had ik meerdere ingezonden nachtmerries gebruikt in dit verhaal, maar hoofdpersoon Robin heeft het al moeilijk genoeg. En ze moet door, ze heeft haast, ze heeft nauwelijks tijd om in slaap te vallen.

 

Weltrusten.

Val ligt in de winkel!

Facebooktwitterpinterestlinkedin

Jeugdthriller Val ligt sinds 16 juni in de (web)winkel!

De allereerste lezersreactie die ik op 18 juni per mail ontving:

”Gister heb ik Val in een ruk uitgelezen! Heel spannend en met een mooie gelaagde structuur.”

image

 

Val in DelftIMG_3336

Val kun je aanschaffen bij je lokale boekwinkel, of via een webwinkel bestellen:

https://www.bruna.nl

http://www.uitgeverijdefontein.nl/kinderboeken/boek/val/

http://www.bol.com

Woon je in Amsterdam?

Boekhandel Van Pampus op de KNSMlaan 303 heeft mijn boek op voorraad! De service is er erg fijn.

info@boekhandelvanpampus.nl

http://www.boekhandelvanpampus.nl/contact

Val kost 13,99.

 

Posted in Val