Thema ‘spannende verhalen’ op activiteitendag brugklassen

facebooktwitterpinterestlinkedin

‘Spannende verhalen’ was het thema van de activiteitendag op het Beyers Naudé in Leeuwarden. De docenten stelden ongelooflijk leuke lesuren samen: Gruwelijke Grieken, rappen over verhalen, scènes uit (mijn) jeugdthrillers naspelen, spannende boektrailers maken en een lezing over spannende boeken. Een dag waarop tekst voor de leerlingen op allerlei creatieve manieren tot leven kwam.

Voordat mijn presentatie begon, werden de boektrailers (door leerlingen zelf gemaakt dus!) op groot scherm vertoond en gaven leerlingen een superleuke performance: een swingende rap over mijn boeken en over mij. Ik keek mijn ogen uit, wat waren de leerlingen enthousiast en creatief. Ze hadden erg leuke, spannende en mooie teksten en beelden bedacht. Het ontvangst, hun inzet en enthousiasme was hartverwarmend.

http://www.cismeijer.nl/wp-content/uploads/2018/07/img_4218.mov#lezing #jeugdthriller verdoofd #val #moordspel #knockout #cismeijer #politienietbetreden #uitgeverijdefontein #deschrijverscentrale leerlingen maken #boektrailers #boeken-rap #drama #scenesuitboeknaspelen #lezenisleuk #leesbevordering #samenwerkendevakken #leeuwarden #lanfantaal #culturelehoofdstadleeuwarden2018

Leerlingen maken posters van Moordspel en Verdoofd

facebooktwitterpinterestlinkedin
Samenwerkende vakken: Ik wist er weinig van, maar heb het gister op het Pieter Zeeman in Zierikzee meegemaakt.
Ik vind het steengoed. En feestelijk.
Voor mijn bezoek in de klas bundelden Kunstzinnige vorming, Nederlands en de opleiding horeca, bakkerij en recreatie hun krachten. Alle leerlingen hadden een eigen taak en waren daar verantwoordelijk voor. Sommige leerlingen verzorgden de aankleding van het lokaal, anderen bereidden interviews voor. Uit iedere klas maakten een groepje leerlingen covers van of over mijn boeken.
Door hun samenwerking werd het een Zeeuws boekenfeestje met posters, koffie, cola, taart en interviews. Ik vertelde hoe ik aan inspiratie voor mijn verhalen kom en las voor uit Knock-out, mijn nieuwe jeugdthriller die op 17 april verschijnt. We praatten over geheimen in vriendengroepen, over wat je doet als je hebt gezworen een ander niet te verraden, over angsten. En leerlingen vertelden mij over mega-goede tv-series. Na afloop kreeg ik kadootjes; een schandalig grote en mooie taart, chocolaatjes, zeeuwse babbelaars en koekjes, en een kattenkrabpaal. Met een groot feestelijk gevoel verliet ik Zeeland.
#schoolbezoek #samenwerkendevakken #feest #schrijverscentrale

foto van Cis Meijer.

Posters door leerlingen van het Pontes Pieter Zeeman College

foto van Cis Meijer.

Pontes Pieter Zeeman College

Schoolbezoek in Enschede, met plotpoints en een onverwachte twist

facebooktwitterpinterestlinkedin

Lezing Stedelijk Lyceum in Enschede.

Elke klas is anders en iedere klas/leerling heeft een eigen verhaal. Dat maakt een ontmoeting op scholen iedere keer weer speciaal.
Gister bereidde ik quizvragen voor. Ik schrapte die over plotpoints. Misschien te abstract voor de leerlingen, dacht ik. Maar vandaag begon tot mijn grote verrassing een jongen uit de 3e zelf over plotpoints. Samen hebben we die aan de klas uitgelegd.
Ik schrijf fictieverhalen en vertel wat daarin uit mijn eigen leven afkomstig is. Na afloop van een lezing komen leerlingen weleens naar me toe om iets over hun leven te vertellen.
Dat vind ik altijd bijzonder. Sommige dingen die ze vertellen zijn heftig, bv als het gaat over gemis of over iemand die overleden is. Soms ben ik blij verrast, soms ontroerd, bedroefd. Vandaag allebei. Een dag die ik niet snel zal vergeten.

tekstanalyse bij Verdoofd Ik lees voor, leerlingen lezen mee.

tekstanalyse bij Verdoofd
Ik lees voor, leerlingen lezen mee.

Plotpoints in Moordspel

Plotpoints in Moordspel

Quiz!

Boekquiz!

 

IMG_6085

IMG_6089 IMG_6073

Literatour 2017

facebooktwitterpinterestlinkedin

Literatour 2017

Save the date! Van 16 t/m 24 september vindt De Literatour plaats, dé Boekenweek voor jongeren.
Een heel toffe campagne, waarvoor Elfie Tromp, Mano Bouzamour en Özcan Akyol een korte verhalenbundel schreven.
 
Met 24 andere auteurs bezoek ik zoveel mogelijk scholen om met leerlingen in gesprek te gaan.
 
Je kunt mij, of een van de andere auteurs, boeken via De Schrijverscentrale
Meer info over de campagne vind je op www.literatour.nu
 

Activiteitendag 2havo: tijdschrift maken!

facebooktwitterpinterestlinkedin

Vrijdag 21 april maakten leerlingen van het Dr. Mollercollege hun eigen magazines.Samen met Margje Woodrow-Truijen, Marcel Van Driel en Elle van den Boogaart was ik door het Dr. Mollercollege uitgenodigd om aan de 2e klassen havo een lezing te geven over het schrijven van verhalen. 

Na de lezingen begeleidden we de leerlingen toen ze actief aan de slag gingen. Ze voerden redactie-overleg, schreven interviews, achtergrondreportages, columns, een quiz, en ontwierpen covers. 

Het was een erg leuke en actieve dag!


Auteurs boek je via De Schrijverscentrale.
www.deschrijverscentrale.nl

Hoe begin je een verhaal, waar haal je inspiratie vandaan? Hoe doe je research? Hier zijn leerlingen nieuwsgierig naar. Ik leg uit hoe ik te werk ga, en geef schrijftips.

Programma-overzicht ‘Tijdschrift maken’

Collega-auteur Marcel van Driel vertelt over een interessant experiment

Brainstorm over achtergrondreportages

Over leesbevordering en workshops creatief schrijven

facebooktwitterpinterestlinkedin


De prologen uit mijn jeugdthrillers Verdoofd en Val worden gebruikt voor de succesvolle lessenserie ‘Angstzweet’. De lessenserie en workshop voor docenten zijn ontwikkeld door bevlogen leesbevorderaars Caroline Wisse-Weldam en Gerdineke van Silfhout. 

Gister vond in De Jaarbeurs in Utrecht het congres Op verhaal komen, van Stichting Lezen, plaats. Hier kun je lezen wat de workshop precies inhoudt.

https://www.lezen.nl/op-verhaal-komen/meer-over-het-programma

In het heel kort komt het erop neer dat leerlingen teksten uit spannende verhalen analyseren. Ze bekijken welke tekstkenmerken de auteur gebruikt om een verhaal spannend te maken. Daarna gaan de leerlingen aan de slag met hun eigen verhaal. Ik heb gelezen wat leerlingen zelf schreven. Hun teksten waren waanzinnig spannend, en zo goed vanuit hun zintuigen beschreven.

En dat sluit zo mooi aan bij de lezingen en workshops die ik op scholen geef. 

Gister liet ik de leerlingen op het Theresialyceum in Tilburg oefenen in spannend schrijven. Aan het eind van de workshop hadden ze superspannende openingszinnen geschreven. Ik was flabbergasted. Teksten zo mooi vanuit hun gevoel geschreven, èn verteld… workshop geslaagd! 

In het lokaal naast dat van mij gaf schrijfster Margje Woodrow een heel leuke workshop, ook met als thema ‘spanning in verhalen’. Haar leerlingen maakten spannende scènes in beeld, met mindmaps, steekwoorden, personages, crimescenes op papier. Het resultaat was te gek!

Verhalen zijn zoveel meer dan een x-aantal pagina’s tussen een kaft.

Laat leerlingen zelf ervaren, prikkel hun fantasie, vertel, overtuig, geef voorbeelden en geef ze zelfvertrouwen. Op de vraag ‘mag ik dit schrijven?’ is wat mij betreft het antwoord dat alles mag. Alles wat in ze opkomt: zet het meteen op papier. Schrappen kan altijd nog.


#lessenserie #workshop #congres #stichtinglezen #verdoofd #val #uitgeverijdefontein #jeugdthrillers van #cismeijer #margjewoodrow #tanjadejonge #buddytegenbosch #lezenisleuk #angstzweet #leesplezier 

#leesbevordering ontwikkeld door #docent #nederlands en #leesbevorderaar #carolinewisseweldam en #gerdinekevansilfhout #LezenCentraal

Stap op de rode loper in Eindhoven

facebooktwitterpinterestlinkedin

Tijdens het leesbevorderingsproject Stap op de rode loper waar ruim 340 VMBO’ers op afkwamen in Eindhoven, ontmoette ik in het Van Abbemuseum drie klassen in de vide. Rondom ons glas en uitzicht op het gebouw en een vijver, achter en naast ons kunstwerken aan de muur. Ik vind zo’n plek zo’n fijne setting. 
Aan de klassen las ik voor uit Moordspel en na afloop spraken we onder andere over het gedrag van de personages. Hoe zouden deze leerlingen – jongeren tussen de 15 en 21 jaar – in hun plaats hebben gereageerd? Zouden ze bijvoorbeeld ingrijpen wanneer ze een ruzie of gevecht zien? Wat zegt hun gevoel, en hun verstand? Zwijgen, doorlopen, ingrijpen?

‘Ik zou het filmen’, zei een meisje. Die mogelijkheid had ik zelf nog niet bedacht. ‘Ik maak een selfie met hen op de achtergrond,’ zei een ander lachend. Hun reacties geven me inspiratie voor mijn verhalen en personages. 

Na afloop struinde ik met een hele aardige medewerkster van het museum door een paar zalen die eigenlijk gesloten waren. Maar ik wilde zo graag die lichtblauwe op z’n kop hangende auto zien… Dat kon. Ik mocht er zelfs in zitten.

Kunst haalt voor mij het ‘normale’ uit perspectief, en het laat je nadenken over… over van alles. En over niets. Gewoon kijken, rondlopen. Het inspireert, is soms bizar, maakt blij, geeft stof tot nadenken en tegelijk leidt het me af van tientallen gedachten (ik moet vanavond m’n werk afmaken, boodschappen doen, wat zal ik koken, stemmen? Wanneer ga ik weer naar yoga om m’n hoofd leeg te maken?) 

Dan loop ik door het museum en zie HAHAHA aan de muur hangen. Ik grijns en loop door, denk na over wat de leerlingen vertelden en de verhalen sluipen mijn hoofd in. Zo is Stap op de rode loper niet alleen een leesbevorderingsproject voor VMBO-leerlingen maar ook schrijfbevorderend voor mij.

Copyright: Marcel de Buck

Copyright: Marcel de Buck

Copyright: Marcel de Buck

Copyright: Marcel de Buck


Leuke boeken lezen in Apeldoorn

facebooktwitterpinterestlinkedin

02 en 03 november spreek ik acht 1e klassen Mavo, Havo, Atheneum en Gymnasium op het Christelijk Lyceum in Apeldoorn. Natuurlijk vertel ik graag over mijn eigen boeken. Ik lees voor uit Moordspel, laat de boektrailer zien. En als we aan het eind van het uur nog tijd hebben, zal ik ook de trailers van Verdoofd en Val laten zien.

Maar naast het vertellen over mijn eigen verhalen, wil ik graag weten van welk soort verhalen de leerlingen het meest houden. Wie kijkt series, wie films, wie speelt liever games, en waarom? Hoe doet een schrijver dat, je laten inleven in een boek? En kun je je net zo inleven in een boek, als in een film, als in een game? In de korte tijd die we hebben denken ze daar over na. Iemand gniffelt omdat een vriend uit een andere klas de controller van zijn game uit woede kapot had gegooid. Inleving dus…

In iedere klas vraag ik wie van lezen houdt, want ik weet heus dat van lezen houden niet vanzelfsprekend is. Op deze school valt me op hoeveel leerlingen hun vinger opsteken bij die vraag. Sommigen aarzelend. En sommigen niet meteen. Als ik erna vraag wie er houdt van LEUKE boeken lezen, gaan dan toch echt alle vingers omhoog. Een klein percentage van de leerlingen houdt van droevige en humoristische boeken, maar zeker 99% heeft een duidelijke voorkeur (arm gaat zo hoog mogelijk de lucht in in plaats van een stukje) voor actie en spannende avonturen.

Ik vertel over de schrijfwedstrijd die in Moordspel staat en vraag wie meedoet.

Een paar vingers gaan omhoog. ‘Wat valt er te winnen?’

‘Eeuwige roem,’ zeg ik.  ‘Je naam komt in het colofon van mijn volgende boek, je zelfbedachte tekst (aangepast aan mijn schrijfstijl) erin en een gratis boek.’

Ik zie nog niemand echt opveren.

Wel zie ik een paar meisjes onopvallend naar elkaar blikken, elkaars hand vastpakken. ‘Mogen we ook samen schrijven?’

Ik knik. Tuurlijk, kom maar op met een spannend geschreven stukje! Nicci French is ook een duo.

We hebben nog een half uur, waarin iedereen een vraag mag stellen. De leukste, beste of moeilijkste vraag wint mijn boek. Als ik nog vijf minuten heb, laat ik de boektrailers van Verdoofd en Val zien en denk na over alle gestelde vragen (en mijn antwoorden). Lastig! Het liefst geef ik ze allemaal een boek.

Hun vragen zijn leuk, origineel, grappig.

Het meisje dat wint vroeg zich af of de hoofdpersonen op mijzelf gebaseerd zijn. In een andere klas wint een jongen die me voor een haast onmogelijk dilemma stelde: als je moet kiezen tussen nooit meer een boek van een ander lezen of nooit meer een boek schrijven, wat zou je dan kiezen?…

Met veel moeite koos ik voor nooit meer een boek van een ander lezen.

De bel gaat en terwijl ze het lokaal uitlopen, komen een paar leerlingen bij me staan om enthousiast te vertellen dat ze Moordspel kennen en ze willen weten of Val en Verdoofd ook verrassend eindigen… Omdat ze houden van verrassende eindes en dat heb je toch ook vaak niet in boeken en ja hun moeders lezen ook jeugdthrillers en die zullen de boeken dan kopen en ook lezen :-).

Een meisje vertelt me dat haar moeder ook Mo Hayder leest. Hayder is de thrillerschrijfster waarover ik ze vertelde dat haar manier van spanning opbouwen mij inspireert. Het meisje moet me beloven dat zij haar thrillers voorlopig nog niet zal lezen. Echt, veel te eng. Toch weet ze me te ontfutselen welk boek mijn favoriet is.

Andere leerlingen komen zeggen dat ze meedoen aan de schrijfwedstrijd.

Vandaag ontving ik weer een deelname via de website. Yes!

 

 

Lezing 1e klassen CLA foto: Willem Veldkamp

Lezing 1e klassen Christelijk Lyceum Foto: Willem Veldkamp

Lezing 1e klassen CLA

Lezing 1e klassen CLA foto: Willem Veldkamp

Lezing 1e klassen Christelijk Lyceum Foto: Willem Veldkamp

Lezing 1e klassen CLA foto: Willem Veldkamp

Lezing 1e klassen Christelijk Lyceum Foto: Willem Veldkamp

cis-en-klas-2-cla

Boek gewonnen!

Boek gewonnen! Foto: Willem Veldkamp

Lezing 1e klassen CLA foto:Willem Veldkamp

Lezing 1e klassen Christelijk Lyceum Foto: Willem Veldkamp

Lezing 1e klassen CLA foto: Willem Veldkamp

Lezing 1e klassen Christelijk Lyceum Foto: Willem Veldkamp

Lezing 1e klassen CLA foto: Willem Veldkamp

Lezing 1e klassen Christelijk Lyceum Foto: Willem Veldkamp

 

Winnares schrijfwedstrijd

facebooktwitterpinterestlinkedin

De winnares van de nachtmerrie-schrijfwedstrijd is Marin Winters uit Harlingen!

Marins lerares Nederlands Sanne de Vries had vorig jaar mijn wedstrijd als schrijfopdracht gebruikt. Ze had over de wedstrijd gelezen in de nieuwsbrief van Plot26. Plot 26 is een mooie lesmethode ontwikkeld door educatieve uitgeverij Blink. Mijn wedstrijd was door redacteur/docente Nederlands Caroline Wisse-Weldam opgepikt en beschreven in de nieuwsbrief. Zowel mijn uitgeverij De Fontein als Caroline stuurden mij wedstrijd-inzendingen toe. Van sommige lezers kreeg ik zelf de inzendingen per mail. Uit alle inzendingen koos ik de winnende. Het was nog moeilijk om een keuze te maken; Alle nachtmerries waren stuk voor stuk creatief en fantasievol beschreven.

Maar die ene, die van Marin dus, die sprong eruit. Ik was onder de indruk van de manier waarop de nachtmerrie was beschreven. Ze sprak de lezer (jij) direct aan en dat zorgde er voor dat ik meteen die enge droom ingesleurd werd. Het ritme van de tekst was apart, mooi, het las bijna als een gedicht. Daarnaast kon ik me goed inleven in de angst die Marin beschreef. En wat het extra bijzonder maakte… het was net alsof mijn personage Marins tekst uitsprak. Alsof het exact de gedachten van dit personage waren. Marins tekst sloot perfect aan op die van mij. Mooier kon het niet. Maandenlang wist ik dus dat Marin de wedstrijd had gewonnen, maar ik wist niet wie ze was en hoe ze eruit zag.

Afgelopen woensdag zocht ik haar op het RSG Simon Vestdijk op, om het goede nieuws te brengen en mijn jeugdthriller Moordspel te overhandigen. Ik vond het erg spannend om het aan haar te vertellen. Tijdens de treinreis door het Friese landschap telde ik de schapen en vroeg me af hoe Marin zou reageren. Zou ze het echt wel leuk vinden, haar naam en nachtmerrie in mijn boek? Zou ze het wel leuk vinden, om haar tekst, hier en daar wat bewerkt terug te lezen? Ik had een paar zinnen geschrapt, aangepast en toegevoegd zodat het echt onderdeel werd van mijn verhaal.

Toen ik Marin vertelde dat zij gewonnen had, keek ze blij verrast. Ze zei niet meteen iets. Of was wat een minuut leek te duren maar een seconde? ‘Wat vind je ervan? Hoe vind je het?… Hoe…’ (Dimmen Cis, dacht ik)

Gelukkig reageerde ze enthousiast. Ze vond het cool, zei ze. In de klas las ik haar hoofdstuk voor.

Nadat ik haar Moordspel en bloemen had gegeven, vertelde ik de klas over de nieuwe schrijfwedstrijd. Ik las hem voor en een meisje stak meteen erna haar vinger op. ‘Ik wil ook meedoen,’ zei ze.

Sanne de Vries gaat de volgende wedstrijd weer als schrijfopdracht gebruiken. Op deze site kun je schrijftips vinden. En in Moordspel lees je dus wat de nieuwe wedstrijd inhoudt. Ik hoop weer op vele inzendingen. De eerste paar zijn al binnen!

Marin Winter won de schrijfwedstrijd uit 2015.

Marin Winter won de schrijfwedstrijd uit 2015.

Ik vertel aan Marin Winter dat ze de schrijfwedstrijd won.

Ik vertel aan Marin Winter dat ze de schrijfwedstrijd won.

Docent Nederlands Sanne de Vries, ik, winnares Marin Winter

Docent Nederlands Sanne de Vries, ik, winnares Marin Winter

img_4547

Op weg naar RSG Simon Vestdijk om Moordspel te overhandigen

Op weg naar RSG Simon Vestdijk om Moordspel te overhandigen.

 

 

 

Moordspel, lezingen en sting like a bee…

facebooktwitterpinterestlinkedin

In maart en april werkte ik aan de laatste hoofdstukken van m’n nieuwste jeugdthriller Moordspel. Ik gaf in deze periode een aantal lezingen op middelbare scholen en kon dus meteen wat tekst waar ik over twijfelde uittesten. Hoewel ik zelf als leerling nooit graag een boekbespreking hield, heb ik er nu op scholen veel plezier in om over boeken te praten. Een lezing geeft de kans om echt in contact te treden met degenen voor wie je schrijft. Zo kon ik vragen of ze met me wilden meedenken over de titel van een volgend boek. En ik kon een paar leerlingen interviewen voor het volgende verhaal. Ik heb een hoofdpersoon in gedachten die een bepaalde sport uitoefent. Een aantal meisjes uit het publiek deden aan dezelfde sport.

‘Waarom koos je voor deze sport?’ vroeg ik. Ik vermoedde dat ze zou zeggen: ‘O, omdat het gaaf is, stoer, snel enz…’

Het eerste sportmeisje haalde haar schouders op en antwoordde: ‘O, moest van mijn moeder.’

‘Helpt het om je kwaad te maken als je die sport uitoefent?’ vroeg ik.

‘Nee hoor. Je moet je juist concentreren en rustig blijven,’ antwoordde het meisje. ‘En altijd je tegenstander in de ogen blijven kijken,’ zei het andere meisje.

Na de lezing drentelden een paar jongens en meiden op me af. Ze hadden een titel bedacht voor mijn volgende boek. Eigenlijk kwam de titel van een van de jongens, maar hij durfde het niet te zeggen, dus zei een van de meisjes het voor hem.

Toen ze weg waren, holde het eerste sportmeisje op me af. Ze mopperde over een van die jongens omdat hij altijd zo stom doet tegen haar. ‘Misschien vindt hij je dan wel leuk, als ie zo doet…’ probeerde ik. Maar dat kon ze zich niet voorstellen. En die jongens waren nou eenmaal stom. Allemaal best wel. Vlug vertelde ze nog allerlei leuke details over haar sport. Dit moest ik niet vergeten en dat ook niet… en… Ze keek op de klok. ‘Ik moet naar huis!’ zei ze verschrikt. Ze trok haar rugzak op haar rug en toen rende ze weer weg. Over haar schouder riep ze: ‘Veel succes met uw volgende boek mevrouw!’

Net als bij Verdoofd en Val, vond ik het ook bij Moordspel weer onwerkelijk om de laatste zin te schrijven. Het was op 29 april, middenin de nacht, op Ibiza. Deze maand zet ik de laatste punten op de i. En dan duik ik weer in een nieuw avontuurlijk verhaal. Ik kan haast niet wachten.

Soms zoek ik naar treffende quotes die passen bij mijn verhalen, om alvast in de ‘spirit’ te komen. Voor het volgende verhaal vond ik deze quote van een beroemd oud-bokser toepasselijk:

‘Float like a butterfly, sting like a bee.’

-Muhammad Ali

 

FullSizeRender

IMG_3892IMG_4076

 

Lezing SG BogermanIMG_6942