Leerlingen maken posters van Moordspel en Verdoofd

facebooktwitterpinterestlinkedin
Samenwerkende vakken: Ik wist er weinig van, maar heb het gister op het Pieter Zeeman in Zierikzee meegemaakt.
Ik vind het steengoed. En feestelijk.
Voor mijn bezoek in de klas bundelden Kunstzinnige vorming, Nederlands en de opleiding horeca, bakkerij en recreatie hun krachten. Alle leerlingen hadden een eigen taak en waren daar verantwoordelijk voor. Sommige leerlingen verzorgden de aankleding van het lokaal, anderen bereidden interviews voor. Uit iedere klas maakten een groepje leerlingen covers van of over mijn boeken.
Door hun samenwerking werd het een Zeeuws boekenfeestje met posters, koffie, cola, taart en interviews. Ik vertelde hoe ik aan inspiratie voor mijn verhalen kom en las voor uit Knock-out, mijn nieuwe jeugdthriller die op 17 april verschijnt. We praatten over geheimen in vriendengroepen, over wat je doet als je hebt gezworen een ander niet te verraden, over angsten. En leerlingen vertelden mij over mega-goede tv-series. Na afloop kreeg ik kadootjes; een schandalig grote en mooie taart, chocolaatjes, zeeuwse babbelaars en koekjes, en een kattenkrabpaal. Met een groot feestelijk gevoel verliet ik Zeeland.
#schoolbezoek #samenwerkendevakken #feest #schrijverscentrale

foto van Cis Meijer.

Posters door leerlingen van het Pontes Pieter Zeeman College

foto van Cis Meijer.

Pontes Pieter Zeeman College

Schoolbezoek in Enschede, met plotpoints en een onverwachte twist

facebooktwitterpinterestlinkedin

Lezing Stedelijk Lyceum in Enschede.

Elke klas is anders en iedere klas/leerling heeft een eigen verhaal. Dat maakt een ontmoeting op scholen iedere keer weer speciaal.
Gister bereidde ik quizvragen voor. Ik schrapte die over plotpoints. Misschien te abstract voor de leerlingen, dacht ik. Maar vandaag begon tot mijn grote verrassing een jongen uit de 3e zelf over plotpoints. Samen hebben we die aan de klas uitgelegd.
Ik schrijf fictieverhalen en vertel wat daarin uit mijn eigen leven afkomstig is. Na afloop van een lezing komen leerlingen weleens naar me toe om iets over hun leven te vertellen.
Dat vind ik altijd bijzonder. Sommige dingen die ze vertellen zijn heftig, bv als het gaat over gemis of over iemand die overleden is. Soms ben ik blij verrast, soms ontroerd, bedroefd. Vandaag allebei. Een dag die ik niet snel zal vergeten.

tekstanalyse bij Verdoofd Ik lees voor, leerlingen lezen mee.

tekstanalyse bij Verdoofd
Ik lees voor, leerlingen lezen mee.

Plotpoints in Moordspel

Plotpoints in Moordspel

Quiz!

Boekquiz!

 

IMG_6085

IMG_6089 IMG_6073

Stap op de rode loper in Eindhoven

facebooktwitterpinterestlinkedin

Tijdens het leesbevorderingsproject Stap op de rode loper waar ruim 340 VMBO’ers op afkwamen in Eindhoven, ontmoette ik in het Van Abbemuseum drie klassen in de vide. Rondom ons glas en uitzicht op het gebouw en een vijver, achter en naast ons kunstwerken aan de muur. Ik vind zo’n plek zo’n fijne setting. 
Aan de klassen las ik voor uit Moordspel en na afloop spraken we onder andere over het gedrag van de personages. Hoe zouden deze leerlingen – jongeren tussen de 15 en 21 jaar – in hun plaats hebben gereageerd? Zouden ze bijvoorbeeld ingrijpen wanneer ze een ruzie of gevecht zien? Wat zegt hun gevoel, en hun verstand? Zwijgen, doorlopen, ingrijpen?

‘Ik zou het filmen’, zei een meisje. Die mogelijkheid had ik zelf nog niet bedacht. ‘Ik maak een selfie met hen op de achtergrond,’ zei een ander lachend. Hun reacties geven me inspiratie voor mijn verhalen en personages. 

Na afloop struinde ik met een hele aardige medewerkster van het museum door een paar zalen die eigenlijk gesloten waren. Maar ik wilde zo graag die lichtblauwe op z’n kop hangende auto zien… Dat kon. Ik mocht er zelfs in zitten.

Kunst haalt voor mij het ‘normale’ uit perspectief, en het laat je nadenken over… over van alles. En over niets. Gewoon kijken, rondlopen. Het inspireert, is soms bizar, maakt blij, geeft stof tot nadenken en tegelijk leidt het me af van tientallen gedachten (ik moet vanavond m’n werk afmaken, boodschappen doen, wat zal ik koken, stemmen? Wanneer ga ik weer naar yoga om m’n hoofd leeg te maken?) 

Dan loop ik door het museum en zie HAHAHA aan de muur hangen. Ik grijns en loop door, denk na over wat de leerlingen vertelden en de verhalen sluipen mijn hoofd in. Zo is Stap op de rode loper niet alleen een leesbevorderingsproject voor VMBO-leerlingen maar ook schrijfbevorderend voor mij.

Copyright: Marcel de Buck

Copyright: Marcel de Buck

Copyright: Marcel de Buck

Copyright: Marcel de Buck


Jonge jury

facebooktwitterpinterestlinkedin

Hoi!

Heb jij al gestemd op je favoriete boek?
Ben je tussen de 12-16 jaar, dan kan jouw stem meebepalen welk boek dit jaar de Prijs van de jonge jury 2017 wint!

Stemmen kan tot 1 mei, via: jongejury.em-cultuur.nl

Op de site van de jonge jury staat de lijst met alle jeugdboeken die tussen augustus 2015 en december 2016 zijn uitgekomen. Op die lijst staan zoveel leuke, mooie, spannende, ontroerende en grappige verhalen.

Als Moordspel jouw favoriete boek is, kun je handmatig je stem uitbrengen, door op het plusje te klikken en de titel en mijn naam in te vullen. Daar zou ik natuurlijk superblij om zijn!

Wat je ook stemt, ik wens je een goed 2017, met coole boeken!

#jongejury #lees en #stem #moordspel #cismeijer ✌️️❤️

Liefs,

Cis

img_9526-3.jpg

Leerlingen schrijven en filmen over Moordspel

facebooktwitterpinterestlinkedin

Leerlingen uit klas H2A van het CSG Dingstede lazen in oktober Moordspel en mochten van hun leerkracht Marloes Otten daarna kiezen tussen het maken van een interview over Moordspel, het maken van een boektrailer, of het schrijven van een recensie. Met groot enthousiasme stortten 10 leerlingen zich op een van deze opdrachten.

Een groepje leerlingen interviewde me via skype. Ze hadden vragen voorbereid en de docent schreef al mijn antwoorden voor ze uit. Het was een leuk, gezellig uur. Af en toe zag ik een nieuw gezicht, dan was iemand het lokaal binnengekomen en stelde hij of zij zich zwaaiend voor. De leerlingen hebben er een mooi groot interview van gemaakt.

Colet en Rianne schreven beiden een recensie.

De recensie van Colet:

Moordspel, gruwelijk spannend

Moordspel is een spannende jeugdthriller van Cis Meijer. Het vormt het nieuwste boek dat door haar is geschreven. Vier spelers, één slachtoffer….. En pas op, als je er aan begint kan je niet meer stoppen.

Nadat de broer van Robin, Kai van school wordt gestuurd, gaat Robin met haar klas op kamp. Haar leraar, meneer De Beuker gaat mee op kamp, maar Robin en haar vrienden willen hem een lesje leren, omdat hij Kai van school schuldig is aan de schorsing van Kai. Maar dat gaat gruwelijk mis. Nadat De Beuker een tijdje verdwenen is, gaat Robin naar hem op zoek, Hij lijkt echt spoorloos. Een dag later verdwijnt Robins vriendin ook. Nu raakt Robin echt in paniek. Wat zou jij doen als je leraar en je beste vriendin verdween?

Moordspel is letterlijk van A tot Z spannend! Dat komt vooral door dat dingen niet helemaal verklapt worden. Een voorbeeld vind je bij het gedeelte dat Mauro Robin iets wil vertellen . Ineens stopt het hoofdstuk en ga je verder met een ander deel van het verhaal. Wat hij wil vertellen, weet je dan nog even niet. Het boek wordt ook spannend door de stukken tekst die op de kop zijn geschreven. In die stukken wordt op een vreemde spannende manier geschreven over een heel ander persoon. Dat geeft soms wel verwarring, maar zorgt zeker voor spanning. Als je net denkt te weten wie de dader is, komt er ineens een ander persoon in het verhaal van wie je het helemaal niet verwachtte. Het einde van het verhaal was zo onvoorspelbaar, dat ik dat zeker niet had verwacht dat het zo zou gaan eindigen. Zeer verrassend dus.

Het verhaal lijkt in eerste instantie heel voorspelbaar, maar dat is het dus zeker niet. Ik vind het thema heel goed passen bij het verhaal. Je weet aan het begin niet wat de titel ‘Moordspel’ betekent, maar daar kom je langzamerhand in het verhaal achter. Dat maakte mij zo nieuwsgierig om helemaal op te gaan in het boek.

Het verhaal is ook goed opgebouwd, Cis Meijer schrijft over verschillende personen op zo’n manier dat ze het verhaal al spannend maakt, terwijl er eigenlijk nog weinig is gebeurt in het hele verhaal. Ook stopt ze op het moment met schrijven om het einde onvoorspelbaar te houden.

Daarbij zijn alle personages zijn heldhaftig, vooral Robin. Als De Beuker en haar beste vriendin verdwenen zijn, gaat ze toch de gevaarlijkste zoektocht doen die ze ooit heeft gedaan om haar vriendin en De Beuker te vinden. Ook is Robin een lief en vriendelijk meisje. Kai is een jongen die veel voor zijn zusje Robin opkomt. De Beuker daartegen is een streng en onverschillig persoon. Robin vind ik de leukste personage in het boek, omdat ik me meer in kan inleven in Robin. Verder vind ik dat ik qua gedrag best wel op haar lijkt, en zie mezelf wel terug in haar.

Het boek Moordspel moet en zal je lezen, omdat het erg spannend en een fantastisch goed verhaal is. Ik kan me helemaal inleven in dit boek en kan er maar niet genoeg van krijgen! Cis Meijer heeft er weer een mooi boek van gemaakt en ik kijk al uit naar haar volgende boek!

Colet

H2A, CSG Dingstede

De recensie van Rianne:

Moordspel een verrassend boek
“Vliegensvlug verberg ik het mes achter mijn rug en draai me terug naar hem. Ik tover onschuldig een lach tevoorschijn en zeg hoi.” Zo begint de nieuwste jeugdthriller van Cis Meijer. Cis Meijer komt uit 1970 en woont in Amsterdam. Ze is geboren in Heemskerk. Het boek Moordspel is uitgekomen in september 2016.
Het boek Moordspel begint bij het moment dat Kai en De Beuker gevochten hebben in de klas. Hierdoor mag Kai niet mee op kamp naar de Ardennen. Dit pikt zijn zusje Robin niet en zij verzint een plan om De Beuker terug te pakken op het kamp. Dit loopt uit de hand en gebeuren er vreemde dingen en spannende dingen.
Het boek was erg spannend op het moment dat Robin erachter kwam dat de spullen van De Beuker bij de boom weg waren. Er lagen ook vreemde sporen. Ook vond ik het een heel spannend stuk toen Robin de ring bij het huis moest leggen. In dit boek wordt het meest gebruik gemaakt van actiespanning, bijvoorbeeld het incident met Kai en De Beuker. Er wordt ook gebruik gemaakt van psychologische spanning, want je leest de gedachtes van de dader. Aan het begin vond ik dat moeilijk, maar op een gegeven moment raakte ik daar aan gewend.
Het verhaal vond ik erg spannend en leuk om te lezen, want het is niet voorspelbaar en je zit letterlijk tot de laatste bladzijde op het puntje van je stoel. Verder is het verhaal goed opgebouwd. Er was één ding dat ik opmerkte. Ik weet niet of dat aan mij ligt, maar ik vond het aan het begin wat saai. Maar als je eenmaal verder bent, is het zeker niet meer saai. Het was wel een moeilijk boek als je nog niet zo’n ervaren lezer bent. Je leest namelijk uit meerdere perspectieven. Aan het begin vond ik het heel lastig, maar later raakte ik er wel gewend aan. Ik vond het ook erg spannend dat je niet wist wie de dader is. Ik kwam er pas op de laatste bladzijde achter wie het was. Dan denk je het te weten en dan kom je er achter dat het niet zo is.
Ik vond Robin erg heldhaftig, omdat ze allemaal dingen doet die ik nooit zou durven. Ik vind haar daarom ook erg dapper. Ze is ook heel trouw, omdat ze heel trouw blijft aan haar vrienden.
Ik vind De Beuker erg disrespectvol, omdat hij onaardig en heel vervelend doet tegen zijn leerlingen. Hij geeft zijn leerlingen vervelende namen en ik vind dat dat niet kan als leraar. Ook vind ik hem erg bazig, omdat hij op een boze manier dingen vraagt en verwacht van zijn leerlingen.
Ik zat letterlijk tot de laatste bladzijde op het puntje van mijn stoel. Ik vind het een heel onvoorspelbaar boek, dat maakt het ook weer heel spannend. Ik raad dit boek je zeker aan als je van lezen houdt. Als je lezen lastig vindt, is dit misschien niet een geschikt boek voor jou. Je leest namelijk uit meerdere personen en dat kan best verwarrend zijn. Ik vind lezen ook lastig, maar als je eenmaal begonnen bent met lezen, wil je ook niet meer stoppen. Dus spreekt dit je aan? Dan zou ik het boek zeker kopen!

Rianne
H2A, CSG Dingstede

Leuke boeken lezen in Apeldoorn

facebooktwitterpinterestlinkedin

02 en 03 november spreek ik acht 1e klassen Mavo, Havo, Atheneum en Gymnasium op het Christelijk Lyceum in Apeldoorn. Natuurlijk vertel ik graag over mijn eigen boeken. Ik lees voor uit Moordspel, laat de boektrailer zien. En als we aan het eind van het uur nog tijd hebben, zal ik ook de trailers van Verdoofd en Val laten zien.

Maar naast het vertellen over mijn eigen verhalen, wil ik graag weten van welk soort verhalen de leerlingen het meest houden. Wie kijkt series, wie films, wie speelt liever games, en waarom? Hoe doet een schrijver dat, je laten inleven in een boek? En kun je je net zo inleven in een boek, als in een film, als in een game? In de korte tijd die we hebben denken ze daar over na. Iemand gniffelt omdat een vriend uit een andere klas de controller van zijn game uit woede kapot had gegooid. Inleving dus…

In iedere klas vraag ik wie van lezen houdt, want ik weet heus dat van lezen houden niet vanzelfsprekend is. Op deze school valt me op hoeveel leerlingen hun vinger opsteken bij die vraag. Sommigen aarzelend. En sommigen niet meteen. Als ik erna vraag wie er houdt van LEUKE boeken lezen, gaan dan toch echt alle vingers omhoog. Een klein percentage van de leerlingen houdt van droevige en humoristische boeken, maar zeker 99% heeft een duidelijke voorkeur (arm gaat zo hoog mogelijk de lucht in in plaats van een stukje) voor actie en spannende avonturen.

Ik vertel over de schrijfwedstrijd die in Moordspel staat en vraag wie meedoet.

Een paar vingers gaan omhoog. ‘Wat valt er te winnen?’

‘Eeuwige roem,’ zeg ik.  ‘Je naam komt in het colofon van mijn volgende boek, je zelfbedachte tekst (aangepast aan mijn schrijfstijl) erin en een gratis boek.’

Ik zie nog niemand echt opveren.

Wel zie ik een paar meisjes onopvallend naar elkaar blikken, elkaars hand vastpakken. ‘Mogen we ook samen schrijven?’

Ik knik. Tuurlijk, kom maar op met een spannend geschreven stukje! Nicci French is ook een duo.

We hebben nog een half uur, waarin iedereen een vraag mag stellen. De leukste, beste of moeilijkste vraag wint mijn boek. Als ik nog vijf minuten heb, laat ik de boektrailers van Verdoofd en Val zien en denk na over alle gestelde vragen (en mijn antwoorden). Lastig! Het liefst geef ik ze allemaal een boek.

Hun vragen zijn leuk, origineel, grappig.

Het meisje dat wint vroeg zich af of de hoofdpersonen op mijzelf gebaseerd zijn. In een andere klas wint een jongen die me voor een haast onmogelijk dilemma stelde: als je moet kiezen tussen nooit meer een boek van een ander lezen of nooit meer een boek schrijven, wat zou je dan kiezen?…

Met veel moeite koos ik voor nooit meer een boek van een ander lezen.

De bel gaat en terwijl ze het lokaal uitlopen, komen een paar leerlingen bij me staan om enthousiast te vertellen dat ze Moordspel kennen en ze willen weten of Val en Verdoofd ook verrassend eindigen… Omdat ze houden van verrassende eindes en dat heb je toch ook vaak niet in boeken en ja hun moeders lezen ook jeugdthrillers en die zullen de boeken dan kopen en ook lezen :-).

Een meisje vertelt me dat haar moeder ook Mo Hayder leest. Hayder is de thrillerschrijfster waarover ik ze vertelde dat haar manier van spanning opbouwen mij inspireert. Het meisje moet me beloven dat zij haar thrillers voorlopig nog niet zal lezen. Echt, veel te eng. Toch weet ze me te ontfutselen welk boek mijn favoriet is.

Andere leerlingen komen zeggen dat ze meedoen aan de schrijfwedstrijd.

Vandaag ontving ik weer een deelname via de website. Yes!

 

 

Lezing 1e klassen CLA foto: Willem Veldkamp

Lezing 1e klassen Christelijk Lyceum Foto: Willem Veldkamp

Lezing 1e klassen CLA

Lezing 1e klassen CLA foto: Willem Veldkamp

Lezing 1e klassen Christelijk Lyceum Foto: Willem Veldkamp

Lezing 1e klassen CLA foto: Willem Veldkamp

Lezing 1e klassen Christelijk Lyceum Foto: Willem Veldkamp

cis-en-klas-2-cla

Boek gewonnen!

Boek gewonnen! Foto: Willem Veldkamp

Lezing 1e klassen CLA foto:Willem Veldkamp

Lezing 1e klassen Christelijk Lyceum Foto: Willem Veldkamp

Lezing 1e klassen CLA foto: Willem Veldkamp

Lezing 1e klassen Christelijk Lyceum Foto: Willem Veldkamp

Lezing 1e klassen CLA foto: Willem Veldkamp

Lezing 1e klassen Christelijk Lyceum Foto: Willem Veldkamp

 

Boektrailer Moordspel

facebooktwitterpinterestlinkedin

Net als bij mijn eerste twee jeugdthrillers maakten we voor mijn nieuwste jeugdthriller Moordspel ook een boektrailer.

Op youtube vind je ze alledrie: de boektrailer van Moordspel, Val en Verdoofd.

Tijdens schoolbezoeken laat ik de trailers vaak zien. Niet alleen omdat ik ze mooi vind. Ik vind het ook leuk en interessant om met de leerlingen te praten over het verschil tussen een verhaal in boek en in filmvorm. En wie weet inspireert het ze om ook boektrailers te maken. Met hun eigen iPhone-camera en een eenvoudig edit-programma kunnen ze zo aan de slag. Boek lezen, scenes uitkiezen, geschikte locaties zoeken… camera loopt, en actie!

Nu moet ik wel eerlijk zeggen dat de camera op je iPhone net ff iets anders is dan een professionele filmcamera. In de Moordspel-trailer zie je de camerakwaliteit en de sterke cameravoering terug.

Allard Detiger speelde de rol van leraar en voor de rol van vriendinnen Robin en Liz kozen we de twee knappe vriendinnen Hymke Scholten en Anniek Tijssen. Maar hoe knap iemand in het echt ook is, je weet vantevoren niet zeker of diegene op beeld net zo mooi overkomt. Hymke en Anniek bleken allebei ook op beeld beauties te zijn. Kijk maar.

Ik hoop dat je de trailer net zo sfeervol, spannnend en mooi vindt als ik.

 

Camera & regie: Marco Nauta www.nautacinema.com

Editing: Allard Detiger www.detijger.nl

Spel: Hymke Scholten, Anniek Tijssen en Allard Detiger.

Scenario: Marco Nauta en Cis Meijer

Winnares schrijfwedstrijd

facebooktwitterpinterestlinkedin

De winnares van de nachtmerrie-schrijfwedstrijd is Marin Winters uit Harlingen!

Marins lerares Nederlands Sanne de Vries had vorig jaar mijn wedstrijd als schrijfopdracht gebruikt. Ze had over de wedstrijd gelezen in de nieuwsbrief van Plot26. Plot 26 is een mooie lesmethode ontwikkeld door educatieve uitgeverij Blink. Mijn wedstrijd was door redacteur/docente Nederlands Caroline Wisse-Weldam opgepikt en beschreven in de nieuwsbrief. Zowel mijn uitgeverij De Fontein als Caroline stuurden mij wedstrijd-inzendingen toe. Van sommige lezers kreeg ik zelf de inzendingen per mail. Uit alle inzendingen koos ik de winnende. Het was nog moeilijk om een keuze te maken; Alle nachtmerries waren stuk voor stuk creatief en fantasievol beschreven.

Maar die ene, die van Marin dus, die sprong eruit. Ik was onder de indruk van de manier waarop de nachtmerrie was beschreven. Ze sprak de lezer (jij) direct aan en dat zorgde er voor dat ik meteen die enge droom ingesleurd werd. Het ritme van de tekst was apart, mooi, het las bijna als een gedicht. Daarnaast kon ik me goed inleven in de angst die Marin beschreef. En wat het extra bijzonder maakte… het was net alsof mijn personage Marins tekst uitsprak. Alsof het exact de gedachten van dit personage waren. Marins tekst sloot perfect aan op die van mij. Mooier kon het niet. Maandenlang wist ik dus dat Marin de wedstrijd had gewonnen, maar ik wist niet wie ze was en hoe ze eruit zag.

Afgelopen woensdag zocht ik haar op het RSG Simon Vestdijk op, om het goede nieuws te brengen en mijn jeugdthriller Moordspel te overhandigen. Ik vond het erg spannend om het aan haar te vertellen. Tijdens de treinreis door het Friese landschap telde ik de schapen en vroeg me af hoe Marin zou reageren. Zou ze het echt wel leuk vinden, haar naam en nachtmerrie in mijn boek? Zou ze het wel leuk vinden, om haar tekst, hier en daar wat bewerkt terug te lezen? Ik had een paar zinnen geschrapt, aangepast en toegevoegd zodat het echt onderdeel werd van mijn verhaal.

Toen ik Marin vertelde dat zij gewonnen had, keek ze blij verrast. Ze zei niet meteen iets. Of was wat een minuut leek te duren maar een seconde? ‘Wat vind je ervan? Hoe vind je het?… Hoe…’ (Dimmen Cis, dacht ik)

Gelukkig reageerde ze enthousiast. Ze vond het cool, zei ze. In de klas las ik haar hoofdstuk voor.

Nadat ik haar Moordspel en bloemen had gegeven, vertelde ik de klas over de nieuwe schrijfwedstrijd. Ik las hem voor en een meisje stak meteen erna haar vinger op. ‘Ik wil ook meedoen,’ zei ze.

Sanne de Vries gaat de volgende wedstrijd weer als schrijfopdracht gebruiken. Op deze site kun je schrijftips vinden. En in Moordspel lees je dus wat de nieuwe wedstrijd inhoudt. Ik hoop weer op vele inzendingen. De eerste paar zijn al binnen!

Marin Winter won de schrijfwedstrijd uit 2015.

Marin Winter won de schrijfwedstrijd uit 2015.

Ik vertel aan Marin Winter dat ze de schrijfwedstrijd won.

Ik vertel aan Marin Winter dat ze de schrijfwedstrijd won.

Docent Nederlands Sanne de Vries, ik, winnares Marin Winter

Docent Nederlands Sanne de Vries, ik, winnares Marin Winter

img_4547

Op weg naar RSG Simon Vestdijk om Moordspel te overhandigen

Op weg naar RSG Simon Vestdijk om Moordspel te overhandigen.

 

 

 

Zomer-update, MOORDSPEL en een nieuwe schrijfwedstrijd…

facebooktwitterpinterestlinkedin

17 september

Wat hebben we een mooie nazomer!

Vanaf dinsdag 20 september ligt mijn nieuwste jeugdthriller MOORDSPEL in de (online) winkel :-)MOORDSPEL

In MOORDSPEL vind je een nieuwe schrijfwedstrijd. En die is weer superleuk. Iedereen meedoen dus!

Volgende week maak ik de winnaar of winnares van de nachtmerriewedstrijd uit VAL bekend… Nog heel even geduld…

13 september 2016

We moesten even stevig doorwerken om de boektrailer te maken. Door drukte lukte het niet om hem al voor de zomer te filmen. Hymke, Haye en Anniek spelen in de trailer en het was zo gaaf om de personages die een jaar lang alleen op papier bestonden nu echt tot leven te zien komen. Dat gaf me bij de boektrailers van VERDOOFD (waarin Trix van Erkel speelde) en VAL (met Maria Marbus) kippenvel, en dat was nu bij MOORDSPEL weer het geval.

Ik kan haast niet wachten jullie het resultaat te laten zien.

29 augustus 2016

Interview over MOORDSPEL bij DE BESTE BOEKEN LIVE

De Beste Boeken Live 2016De Beste Boeken Live 2016Jozua Douglas, Marcel van Driel, ik, Joris van de Leur

12 augustus 2016

Met een supersnelle watertaxi over de Maas: Research in Rotterdam voor mijn volgende boek. Ik nam mijn dochter en moeder mee. Een heerlijk dagje samen, en inspiratie voor mijn volgende verhaal. Twee vliegen in 1 klap!

Scheuren over de Maas

24 juli 2016

De allerlaatste bladzijden van de proefdruk van MOORDSPEL doorgenomen, vanaf mijn vakantieadres. Terwijl iedereen bommetjes maakt en rondspettert in het zwembad, werk ik in de schaduw van een grote boom nog even door. Gniffelend lees ik een passage die ik al een tijd niet meer had gelezen. Een van de personages was op een gegeven moment bloedirritant en ik herinner me dat ik dat hoofdstuk grinnikend schreef. MOORDSPEL zit er nu bijna op voor me. Wat is de tijd omgevlogen. Het was weer een avontuur om aan te werken. Ondertussen zit er weer een volgend verhaal in mijn hoofd, dus ik hoef me straks niet lang te vervelen ;-).

img_2710

Moordspel, lezingen en sting like a bee…

facebooktwitterpinterestlinkedin

In maart en april werkte ik aan de laatste hoofdstukken van m’n nieuwste jeugdthriller Moordspel. Ik gaf in deze periode een aantal lezingen op middelbare scholen en kon dus meteen wat tekst waar ik over twijfelde uittesten. Hoewel ik zelf als leerling nooit graag een boekbespreking hield, heb ik er nu op scholen veel plezier in om over boeken te praten. Een lezing geeft de kans om echt in contact te treden met degenen voor wie je schrijft. Zo kon ik vragen of ze met me wilden meedenken over de titel van een volgend boek. En ik kon een paar leerlingen interviewen voor het volgende verhaal. Ik heb een hoofdpersoon in gedachten die een bepaalde sport uitoefent. Een aantal meisjes uit het publiek deden aan dezelfde sport.

‘Waarom koos je voor deze sport?’ vroeg ik. Ik vermoedde dat ze zou zeggen: ‘O, omdat het gaaf is, stoer, snel enz…’

Het eerste sportmeisje haalde haar schouders op en antwoordde: ‘O, moest van mijn moeder.’

‘Helpt het om je kwaad te maken als je die sport uitoefent?’ vroeg ik.

‘Nee hoor. Je moet je juist concentreren en rustig blijven,’ antwoordde het meisje. ‘En altijd je tegenstander in de ogen blijven kijken,’ zei het andere meisje.

Na de lezing drentelden een paar jongens en meiden op me af. Ze hadden een titel bedacht voor mijn volgende boek. Eigenlijk kwam de titel van een van de jongens, maar hij durfde het niet te zeggen, dus zei een van de meisjes het voor hem.

Toen ze weg waren, holde het eerste sportmeisje op me af. Ze mopperde over een van die jongens omdat hij altijd zo stom doet tegen haar. ‘Misschien vindt hij je dan wel leuk, als ie zo doet…’ probeerde ik. Maar dat kon ze zich niet voorstellen. En die jongens waren nou eenmaal stom. Allemaal best wel. Vlug vertelde ze nog allerlei leuke details over haar sport. Dit moest ik niet vergeten en dat ook niet… en… Ze keek op de klok. ‘Ik moet naar huis!’ zei ze verschrikt. Ze trok haar rugzak op haar rug en toen rende ze weer weg. Over haar schouder riep ze: ‘Veel succes met uw volgende boek mevrouw!’

Net als bij Verdoofd en Val, vond ik het ook bij Moordspel weer onwerkelijk om de laatste zin te schrijven. Het was op 29 april, middenin de nacht, op Ibiza. Deze maand zet ik de laatste punten op de i. En dan duik ik weer in een nieuw avontuurlijk verhaal. Ik kan haast niet wachten.

Soms zoek ik naar treffende quotes die passen bij mijn verhalen, om alvast in de ‘spirit’ te komen. Voor het volgende verhaal vond ik deze quote van een beroemd oud-bokser toepasselijk:

‘Float like a butterfly, sting like a bee.’

-Muhammad Ali

 

FullSizeRender

IMG_3892IMG_4076

 

Lezing SG BogermanIMG_6942