Een brief van Caroline

facebooktwitterpinterestlinkedin

Vandaag op Leesplein:

‘Lerares Caroline Wisse-Weldam dook in de nieuwste thriller van Cis Meijer en vergat de tijd. In haar brief vraagt ze de schrijfster naar haar schrijfgeheim.’

https://www.leesplein.nl/jongerenliteratuurplein/nieuws/caroline-schrijft-cis-meijer/14327

Literatour 2017

facebooktwitterpinterestlinkedin

Literatour 2017

Save the date! Van 16 t/m 24 september vindt De Literatour plaats, dé Boekenweek voor jongeren.
Een heel toffe campagne, waarvoor Elfie Tromp, Mano Bouzamour en Özcan Akyol een korte verhalenbundel schreven.
 
Met 24 andere auteurs bezoek ik zoveel mogelijk scholen om met leerlingen in gesprek te gaan.
 
Je kunt mij, of een van de andere auteurs, boeken via De Schrijverscentrale
Meer info over de campagne vind je op www.literatour.nu
 

Activiteitendag 2havo: tijdschrift maken!

facebooktwitterpinterestlinkedin

Vrijdag 21 april maakten leerlingen van het Dr. Mollercollege hun eigen magazines.Samen met Margje Woodrow-Truijen, Marcel Van Driel en Elle van den Boogaart was ik door het Dr. Mollercollege uitgenodigd om aan de 2e klassen havo een lezing te geven over het schrijven van verhalen. 

Na de lezingen begeleidden we de leerlingen toen ze actief aan de slag gingen. Ze voerden redactie-overleg, schreven interviews, achtergrondreportages, columns, een quiz, en ontwierpen covers. 

Het was een erg leuke en actieve dag!


Auteurs boek je via De Schrijverscentrale.
www.deschrijverscentrale.nl

Hoe begin je een verhaal, waar haal je inspiratie vandaan? Hoe doe je research? Hier zijn leerlingen nieuwsgierig naar. Ik leg uit hoe ik te werk ga, en geef schrijftips.

Programma-overzicht ‘Tijdschrift maken’

Collega-auteur Marcel van Driel vertelt over een interessant experiment

Brainstorm over achtergrondreportages

Over leesbevordering en workshops creatief schrijven

facebooktwitterpinterestlinkedin


De prologen uit mijn jeugdthrillers Verdoofd en Val worden gebruikt voor de succesvolle lessenserie ‘Angstzweet’. De lessenserie en workshop voor docenten zijn ontwikkeld door bevlogen leesbevorderaars Caroline Wisse-Weldam en Gerdineke van Silfhout. 

Gister vond in De Jaarbeurs in Utrecht het congres Op verhaal komen, van Stichting Lezen, plaats. Hier kun je lezen wat de workshop precies inhoudt.

https://www.lezen.nl/op-verhaal-komen/meer-over-het-programma

In het heel kort komt het erop neer dat leerlingen teksten uit spannende verhalen analyseren. Ze bekijken welke tekstkenmerken de auteur gebruikt om een verhaal spannend te maken. Daarna gaan de leerlingen aan de slag met hun eigen verhaal. Ik heb gelezen wat leerlingen zelf schreven. Hun teksten waren waanzinnig spannend, en zo goed vanuit hun zintuigen beschreven.

En dat sluit zo mooi aan bij de lezingen en workshops die ik op scholen geef. 

Gister liet ik de leerlingen op het Theresialyceum in Tilburg oefenen in spannend schrijven. Aan het eind van de workshop hadden ze superspannende openingszinnen geschreven. Ik was flabbergasted. Teksten zo mooi vanuit hun gevoel geschreven, èn verteld… workshop geslaagd! 

In het lokaal naast dat van mij gaf schrijfster Margje Woodrow een heel leuke workshop, ook met als thema ‘spanning in verhalen’. Haar leerlingen maakten spannende scènes in beeld, met mindmaps, steekwoorden, personages, crimescenes op papier. Het resultaat was te gek!

Verhalen zijn zoveel meer dan een x-aantal pagina’s tussen een kaft.

Laat leerlingen zelf ervaren, prikkel hun fantasie, vertel, overtuig, geef voorbeelden en geef ze zelfvertrouwen. Op de vraag ‘mag ik dit schrijven?’ is wat mij betreft het antwoord dat alles mag. Alles wat in ze opkomt: zet het meteen op papier. Schrappen kan altijd nog.


#lessenserie #workshop #congres #stichtinglezen #verdoofd #val #uitgeverijdefontein #jeugdthrillers van #cismeijer #margjewoodrow #tanjadejonge #buddytegenbosch #lezenisleuk #angstzweet #leesplezier 

#leesbevordering ontwikkeld door #docent #nederlands en #leesbevorderaar #carolinewisseweldam en #gerdinekevansilfhout #LezenCentraal

Stap op de rode loper in Eindhoven

facebooktwitterpinterestlinkedin

Tijdens het leesbevorderingsproject Stap op de rode loper waar ruim 340 VMBO’ers op afkwamen in Eindhoven, ontmoette ik in het Van Abbemuseum drie klassen in de vide. Rondom ons glas en uitzicht op het gebouw en een vijver, achter en naast ons kunstwerken aan de muur. Ik vind zo’n plek zo’n fijne setting. 
Aan de klassen las ik voor uit Moordspel en na afloop spraken we onder andere over het gedrag van de personages. Hoe zouden deze leerlingen – jongeren tussen de 15 en 21 jaar – in hun plaats hebben gereageerd? Zouden ze bijvoorbeeld ingrijpen wanneer ze een ruzie of gevecht zien? Wat zegt hun gevoel, en hun verstand? Zwijgen, doorlopen, ingrijpen?

‘Ik zou het filmen’, zei een meisje. Die mogelijkheid had ik zelf nog niet bedacht. ‘Ik maak een selfie met hen op de achtergrond,’ zei een ander lachend. Hun reacties geven me inspiratie voor mijn verhalen en personages. 

Na afloop struinde ik met een hele aardige medewerkster van het museum door een paar zalen die eigenlijk gesloten waren. Maar ik wilde zo graag die lichtblauwe op z’n kop hangende auto zien… Dat kon. Ik mocht er zelfs in zitten.

Kunst haalt voor mij het ‘normale’ uit perspectief, en het laat je nadenken over… over van alles. En over niets. Gewoon kijken, rondlopen. Het inspireert, is soms bizar, maakt blij, geeft stof tot nadenken en tegelijk leidt het me af van tientallen gedachten (ik moet vanavond m’n werk afmaken, boodschappen doen, wat zal ik koken, stemmen? Wanneer ga ik weer naar yoga om m’n hoofd leeg te maken?) 

Dan loop ik door het museum en zie HAHAHA aan de muur hangen. Ik grijns en loop door, denk na over wat de leerlingen vertelden en de verhalen sluipen mijn hoofd in. Zo is Stap op de rode loper niet alleen een leesbevorderingsproject voor VMBO-leerlingen maar ook schrijfbevorderend voor mij.

Copyright: Marcel de Buck

Copyright: Marcel de Buck

Copyright: Marcel de Buck

Copyright: Marcel de Buck


Wakker worden met scharrelende kippen

facebooktwitterpinterestlinkedin

Ik zou een workshop geven voor het schrijfproject Er Was Eens, aan tweedejaars vmbo-leerlingen op het Marne College, in Bolsward. Omdat ik daar vanaf het eerste lesuur om 8.30 startte, en Bolsward via het openbaar vervoer nogal een eindje bij Amsterdam vandaan ligt, en ik opzag tegen de kortste verbinding, namelijk de bus (ik kan in een hobbelbus lekker misselijk worden) besloot ik de nacht ervoor een hotel te boeken in Bolsward en niet ‘s ochtends om 4.17 van huis te gaan.

‘Het weeshuys’ bleek een pareltje. Ik verlangde naar een goed, niet te hard bed, en bleek een sfeervolle huiskamer, badkamer met ligbad en slaapkamer geboekt te hebben. Verder keek ik uit op een terras, groot grasveld en een joekel van een boom met dikke grijptakken. Voordat mijn fantasie op hol zou slaan, sloot ik de gordijnen. Ik zat daar wel mooi alleen, zonder zwarte band karate.

De volgende morgen werd ik wakker in mijn fijne grote bed, ik hoorde buiten iets, opende de gordijnen en zag twee grijze mollige kippen door de tuin scharrelen. Ik had zin om achter ze aan te lopen. Ik kreeg zin om zelf een huis te hebben waar ik kippen kan hebben. Dat gescharrel lijkt me het toppunt van zen. Klompen aan, eitje pakken, kletsen met de kippen.

Tijdens de workshop vertelde ik hoe ik inspiratie krijg (dat valt niet in één zin uit te leggen) en hoe ik research doe. Daar gebruik ik foto’s bij, om het verhaal kleur te geven. De leerlingen stelden veel vragen, en ik zag dat een aantal ogen begonnen te twinkelen zodra we het over genres hadden, geesten, enge locaties, het gebruiken van je zintuigen… Woorden zoemden fluisterend door de klas. ‘Een kelder…’ ‘een ronddolende geest’, ‘een al jaren vermist meisje’… ‘de conciërge’… fluisterend vulden de leerlingen elkaar enthousiast aan en ik dacht: goed zo jullie. 

Ik gaf schrijftips, las voor uit een van mijn boeken, en gaf de leerlingen een schrijfopdracht. In twee minuten tijd moesten ze een openingszin bedenken. Of het meer zinnen mochten zijn. 

Ja, dat mocht. 

Na de twee minuten lazen een paar jongens en meiden hun openingszinnen voor. En ik vind het heel jammer dat ik ze niet heb gefotografeerd, want ze waren echt goed, spannend, intrigerend! Vanuit hun gevoel geschreven, vragen oproepend… jee, wat gaaf! 

Ik had de zinnen hier graag laten zien. Maar aan de andere kant, ik hoop dat ze op deze zinnen doorgaan en een mooi verhaal weten te schrijven met de hele klas. Want het is een superleuke schrijfwedstrijd, waarbij de leerlingen niet alleen de eer maar ook een boekenkast vol boeken, en hun eigen verhalen gebundeld kunnen winnen. 

Voor ik vertrok kreeg ik een grote pot met Friese alve stede drop mee van de docente die het project naar school had gebracht. De drop is nu bijna op, ik heb liefhebbers thuis. We moeten weer terug.

Ik wandelde in twintig minuten naar de bus, langs een mooi kerkhof, een slootje, stille brede straten en strakgemaaide gazonnetjes. Ik keek bij de huizen naar binnen. Links, rechts, ieder huis zijn eigen verhaal. Ja, sorry mensen, maar ik kom uit een ‘grote’ stad en daar kun je, in mijn wijk, vanaf de straat nauwelijks bij de huizen naar binnen kieken.

Het was leuk in Bolsward, ik vind het altijd fijn om in Friesland op bezoek te zijn. ‘Oant sjen!’ En dan vanuit de trein het landschap te zien veranderen. Op de terugweg langs piepkleine stationnetjes, langs uitgestrekte graslanden, rivieren, en dan ben je ineens weer zo hup in druk Amsterdam. Nou ja druk, zo voelt dat even, na die scharrelende kippen en de stille gazonnetjes.

Begraafplaats Bolsward

Prima schrijfplek!

Het oudste schoolbankje van Bolsward?

I love het behang!

Twee-minuten-schrijfopdracht

Lezing, met een quiz en supermooie covers

facebooktwitterpinterestlinkedin

Hulde aan de mooie locatie in de Bibliotheek Van Nu waar ik een lezing/workshop mocht geven aan de tweedejaars-leerlingen van het Norbertuscollege. Een feestje vond ik het! Ik las voor en gaf een voorbeeld van hoe ik spanning in een tekst opbouw. Leerlingen konden met me meelezen via de beamer en soms wezen ze me zinnen aan die je ook anders zou kunnen schrijven. Dat meedenken vind ik onwijs leuk. Ik hoop dat ze bij hun eerstvolgende schrijfopdracht op school denken aan wat ik ze vertel over bv actieve werkwoorden, en het maken van vaart. 

De kers op de taart waren de gruwelijk goeie Moordspel-covers die de leerlingen ter voorbereiding hadden gemaakt. Aan mij de lastige taak om de drie winnende covers te kiezen. Op opvallend veel covers kleefden klodders rode verfspetters (of bloed?!), vet griezelig daardoor, en andere waren abstract met een strak lijnenspel en opvallende kleurcontrasten. Spannende bossen, tentjes, do not cross-lines, een bloederige 3D-hand, lekker creepy en goed uitgevoerd.

Na het kiezen van de covers hield ik een quiz. Protagonisten, synopsissen en flashbacks vlogen ze om de oren. De winnaars wonnen een exemplaar van Moordspel. 

Lezen en schrijven vind ik superrrleuk en belangrijk en ik hoop bij elke lezing iemand aan het lezen en schrijven te krijgen. Maar niemand roept in een zaal vol pubers dat hij of zij graag schrijft. Dat begrijp ik, ik was zelf ook een puber die niet wilde opvallen.  Als je niets hoort kun je snel denken dat er geen interesse is. En dat is zeker niet zo. Ze laten vaak ietsje later van zich horen. Via social media, of mail. Vanavond ontving ik een mail van een leerling, of ik een paar schrijftips voor hem had, omdat hij een idee wilde uitwerken. Yes, denk ik dan!

 Cis

Ik analyseer een fragment uit Verdoofd

Samen kijken naar de spanningsopbouw in het fragment

Boektrailer Verdoofd, met actrice Trix van Erkel

Boektrailer Val, met Hymke Scholten als Robin


Moordspel-cover wedstrijd. Door docenten op school georganiseerd voorafgaand aan de lezing. Op deze manier raken leerlingen op een creatieve manier betrokken bij mijn boek Moordspel.

De winnaars van de Moordspel-coverwedstrijd

Aan mij de moeilijke taak de winnende covers te kiezen.

De quiz. Van alle leerlingen bleven deze kandidaten over: wie wint dit exemplaar van Moordspel?

Een van de winnende Moordspel-covers

Een ongelooflijk mooi Moordspel-cover ontwerp

Nog even gezellig kletsen na de lezing

Samen met de docenten die de dag met de leerlingen tot in de puntjes hadden voorbereid.

Een van de winnende covers, bloody griezelig, en in 3D!

De Moordspelcovers gemaakt door leerlingen uit de 2e klassen van het JTC

Samen voorlezen in groep 8

facebooktwitterpinterestlinkedin

Vandaag hield Joeki haar boekbespreking over Val. Ze had niemand in haar klas verteld dat ik langs zou komen. Ik stormde bij groep 8A binnen en om beurten lazen Joeki en ik voor. Trots dat ik was op haar! Ze werkte met een beamer, had mij vantevoren vragen opgestuurd, interviewde me na het voorlezen en gaf me na afloop een hand en een heerlijke reep pure chocola met amandelen die ik nu ga opeten. Dank je wel Joeki!

Boekbespreking Val in groep 8

Interview over Moordspel en verslag schoolbezoek

facebooktwitterpinterestlinkedin

Hoi!

Ik krijgen veel vragen voor jullie boekbesprekingen. Blijf die altijd stellen, ik vind het leuk om met je mee te denken. En vanaf vandaag kun je op het internet  via de volgende sites nog wat meer info vinden. Over mijn boeken en over mijzelf, wist je bijvoorbeeld dat ik een duivelsoor heb? Of dat iets te maken heeft met het schrijven van spannende verhalen? Ehm, je weet maar nooit. 

Op Leesplein vertel ik o.a. over mijn demonen, hoe ik erop kwam om Moordspel te schrijven en ik licht een tipje van de sluier over mijn volgende boek. (Daar schrijf ik nu aan) 

Interview Leesplein over demonen en Moordspel

Informatie over mij op Leesplein

Wil je meer weten over mijn schoolbezoeken? Dit verslag geschreven door een docent van het JTC in Roosendaal geeft je er een beeld van:

Verslag schoolbezoek JTC Roosendaal

Leesplein

facebooktwitterpinterestlinkedin

Vanaf woensdag 01 februari kun je op Leesplein een interview lezen waarin ik vertel hoe ik op het idee voor jeugdthriller Moordspel kwam. En ik licht een tipje van de sluier over mijn volgende boek, waar ik op dit moment aan schrijf.

Groetjes,

Cis